Stabat Mater A. Dvorák

Dinsdag 25 april 2023

Aanvang: 20:00 uur
Locatie: Grote Kerk Naarden

Toegang
€ 37,50 inclusief programmaboekje en consumptie in de pauze
Jongerenkaart (< 30 jaar) € 15,00 inclusief programmaboekje en consumptie in de pauze

Uitvoerenden

Koor van de Nederlandse Händelvereniging

Aylin Sezer (sopraan)
Eva Kroon (alt)
Lucas van Lierop (tenor)
Frederik Bergman (bariton)

Wybe Kooijmans (orgel)
Holland Kamer Orkest

Rick Muselaers (gastdirigent)

Over het programma

Dvořák zette tussen 19 februari en 7 mei 1876 de eerste schetsen voor het Stabat Mater op papier. Vanwege vele werkzaamheden slaagde hij er pas in het werk in de herfst van het volgende jaar te
orkestreren en voltooide het uiteindelijk op 13 november 1877.
Het werk ontstond gedurende een zware tijd in zijn persoonlijk leven: in 1875 stierf Dvořáks eerste dochter Josefa kort na haar geboorte, 2 jaar later verloor hij op tragische wijze zijn tweede dochter Ruzena en zijn zoon Otakar. Zijn geloof, dat zijn troost en toevlucht was, hielp hem door deze moeilijke tijd heen.
Toen Dvořák in april en mei 1876 aan het Stabat Mater begon,
kon hij putten uit een Oostenrijkse staatssubsidie, die hij in 1874 voor het eerst had ontvangen en die hem vervolgens tot 1878 jaarlijks subsidieerde, naast het geringe inkomen dat hij als organist en pianoleraar genereerde. Johannes Brahms, die uiteindelijk met Dvořák bevriend raakte, zat in de toewijzingscommissie. Brahms bracht hem in contact met uitgever Fritz Simrock, die het werk in 1881 in Berlijn uitgaf als Opus 58.
Het ‘Stabat Mater dolorosa’ is de sequentie die hoort bij het
feest van Onze Lieve Vrouw van Smarten, dat wordt gevierd op 15 september. Het is 1 van de 5 overgebleven sequentias uit de Rooms Katholieke liturgie. Daarnaast wordt het ‘Stabat Mater dolorosa’ ook in verband gebracht met de lijdensweek. In de tekst wordt namelijk het beeld geschetst van de bedroefde Moeder bij haar stervende Kind aan het kruis, een handeling die plaatsvindt op Goede Vrijdag. Verder wil de tekstdichter (Jacopono di Todi (?), een Italiaanse Franciscaan uit de 13e eeuw) vooral dat wij als toehoorders en toeschouwers medelijden, medewenen, bij het kruis staan en meevoelen met de wenende Moeder.